Czarne łzy (tekst: XIII. století; tł.: Johana_MarieXIII)

Przez tysiąc lat na życie w ciemnościach jesteśmy skazani
złamane są nasze skrzydła, nie polecimy więcej
nad tym wszystkim unosi się anioł miłosierny dla nas,
swoimi skrzydłami wzbija pył, w którym wszystko niknie.

W nocy powstał Nosferatu ze swym losem.
Swą twarz ujrzał w zwierciadłach, rozbił je kamieniem.
Witaj w czasach utopii, gotyku i snów
przeżyjemy czy zginiemy na końcu naszych dni…?

Nasz jest los ciemnych cieni
w nocy błąkać się po gwiazdach.
Wszyscy przyjdą gdy się ściemni
czarne łzy na rzęsach.

Pod welonem absolutu drzemie nowy wiek
grzeszne miasta, czasy zabaw i objęcia ulicznic.
Żadnego pragnienia poznania, żadnego nowego zwrotu
Upadek Ikara dla człowieka, antyhipokrat

Nasz jest los ciemnych cieni
w nocy błąkać się po gwiazdach.
Wszyscy przyjdą gdy się ściemni
czarne łzy na rzęsach.

Pod welonem absolutu drzemie nowy wiek
grzeszne miasta, czasy zabaw i objęcia ulicznic.
Witaj w czasach utopii, gotyku i snów
przeżyjemy czy zginiemy na końcu naszych dni…?*

 

*Tytuł tekstu oryginału: “Černé slzy”.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s