Dogi Baskerville’ów (tekst: XIII. století; tł.: Johana_MarieXIII)

Strzegą snu i nocy i zamku, dom który do nocy zasypia
wierzchołki gór i scena nocy, nietoperz na wietrze bezładnie lata
a ich oczy podobne do świec, nie pozwolą nikomu w spokoju odejść,
cienie się wzniosą i zajdzie słońce, dogi Baskerville’ów* zaczęły
wyć.

Burza i wiatr i dzwonienie błędne, dom który do nocy zasypia,
chmura mgły i godzina wilków, czerwone jest słońce gdy zachodzi,
szlachetna jest doskonałość, oddanie bywa jej cieniem
i lodowata cisza tylko wycie wiatru, dogi Baskerville’ów zaczęły wyć.

W rodzinnym herbie jest głowa doga, skrzyżowane miecze, biały kwiat,
wierność panu ich charakter zdobi, zamek który zasypia ostatni raz
święta szlachty, markiza choroby, przeszłość zabiera ich cień,
rodzinny herb się nie zmieni nigdy, dogi Baskerville’ów zaczęły
wyć.*

*Tekst luźno nawiązuje do książki “Pies Baskerville’ów” A, Conan Doyle’a: http://pl.wikipedia.org/wiki/Pies_Baskerville%27%C3%B3w

**Tytuł tekstu oryginału: “Dogy na Baskervillu”.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s