Feniks (tekst: XIII. století; tł.: Johana_MarieXIII)

Za tajemną cytadelą
słyszę dzwony z katedr,
płonę jak wieczny feniks,
znowu wstanę z popiołu.

Znajdę ciebie w innym czasie,
w lewitacji złych snów,
na słonecznej karuzeli,
w szepcie moich aniołów.

Spadających w ciemności,
jak feniks za tobą,
aksamitny wodospad,
cichą nocą lecą dalej.

Za tajemną cytadelą
w zodiaku złych snów,
na słonecznej karuzeli,
czarodziejski oddech aniołów.

Znajdę ciebie w innym czasie,
cienie wilków biegną do nas,
noc i wiatr, nokturnale,
głosy dzwonów z katedr.

Spadających w ciemności,
jak feniks za tobą,
aksamitny wodospad,
cichą nocą lecą dalej.

Spadających w ciemności,
jak feniks za tobą,
aksamitny wodospad,
cichą nocą lecą dalej.*

*Tytuł tekstu oryginału: “Fénix”.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s