Gotycka powieść (tekst: XIII. století; tł.: Johana_MarieXIII)

Napisałaś mi, ukochana, gotycką powieść,
ciężar średniowiecza nam przybił skrzydła.
Chorobliwe obrzędy płonących pochodni,

Wokół ten ciężar, konieczność ucieczki.

Głodni miłości, okrucieństwa dotyku,
pożądających siebie w bliskości.
Masz zęby wampirów w gryzącym orgazmie,
to przewidzenie odległe, fatamorgana.

Wspomnienia związane, jak setki kwiatów,
zwiędłe na grobie urwane,
zrywane z tajemnicą północnego księżyca
i ciała w grzechu złączone.

W wieku epoki to ciężkie sklepienie,
czujemy, jak czas się zatrzymał.
Pod ciężarem filarów wyniosłych kościołów,
płonących miast, morowych zaraz.

To wszystko odeszło, stałaś się złudzeniem,
na szyi noszę twój krwawy znak.
Na zawsze, ukochana, jesteśmy złączeni,
gotycka powieść, ciążące sumienie.

Gotycka powieść, obciąża moje sumienie.
Gotycka powieść…*

*Tytuł tekstu oryginału: “Gotický román”.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s