Poenar (tekst: XIII. století; tł.: Johana_MarieXIII)

Tylko krzyk stada kruków

Smutek przelatuje krainą

A październik zapalił świecę

Pochodnię jedyną

Wojsko czasu przeszło przez kraj

Wiatr bawił się chorągwią

Gdzieś w oddali cicho oddycha

Sylweta Poenar*

Wszędzie jakby zginął

Płomień nowych żyć

Lasy ukrywają swój niepokój

W ciszy szturmów

Ten kraj który stracił nazwę

Zamek pozostał w ciemnościach

Został tu chyba tylko mit

Starzejący się w gruzowiskach

Tylko poległy totem czasu

Słychać kwilenie

A na obłoku mgły

Widać widmo

Ten kraj który stracił nazwę

Nigdzie ludzkiej siedziby

Nad wszystkim stoi dumny Poenar

Rozpadły, opuszczony…**

 

*Zamek Poenari, zwany zamkiem Draculi: http://pl.wikipedia.org/wiki/Zamek_Poenari

** Tytuł tekstu oryginału: “Poenar”.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s