Nocturama (tekst: XIII. století; tł.: Johana_MarieXIII)

Każdego dnia gdy słońce rwie*

Białe chmury nad rzeką

Mówię sobie „Dzięki Bogu

Za te ranki, co dla mnie jeszcze są”

Każdy z nas ma tysiąc pragnień

Powiedz mi teraz o tych swoich

Jedyne co mogę dodać

Jak tęsknię za zmarłymi

 

Byli tu i już nie przyjdą

Przyleci tylko czarna wrona

Pogłaszcz jej błyszczące pióra

I daj jej imię Nocturama

 

Każdego dnia kiedy słońce rzuca

Białe światło na wszystkie strony

Świat się wciąż tak samo toczy

Jesteśmy schwytani w liniach jego pola

Nad horyzontem spada gwiazda

Posłaniec nowych nadziei

Spełni może skryte życzenie

Nawet tym którzy nie chcą

 

Byli tu i już nie przyjdą

Przyleci tylko czarna wrona

Pogłaszcz jej błyszczące pióra

I daj jej imię Nocturama

A ty pytasz tak jak ja

Czy się los odmienić da

Czy można uciec

Czy przed krzyżem uklęknąć

Teraz mam?

 

Nocą leci Nocturama

Czarna wrona ze złych snów

Zjawiła się niespodzianie

Symbol nocnych Ikarów

Każdy z nas ma tysiąc pragnień

Powiedz mi teraz o tych swoich

Jedyne co mogę dodać

Jak tęsknię za zmarłymi

 

Byli tu i już nie przyjdą

Przyleci tylko czarna wrona

Pogłaszcz jej błyszczące pióra

I daj jej imię Nocturama

A ty pytasz tak jak ja

Czy się los odmienić da

Czy można uciec

Czy przed krzyżem uklęknąć

Teraz mam?

 

Nocą leci Nocturama

Czarna wrona ze złych snów

 

 

*Tytuł tekstu oryginału: “Nocturama”.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s